Na mooie dagen van diep gebed gedurende de hele Goede Week bereidden wij ons voor op de grote paasvreugde… maar er kwam een beproeving: onze beminde priester, pater Emmanuel, werd op de ochtend van Grote Zaterdag ziek en kon de paasliturgie niet celebreren. Maar de Heer verlaat zijn volk niet: onze bisschop, Mgr Symeon, verliet voor onbepaalde tijd zijn klooster om ons te hulp te komen en de voor die dag voorziene diensten te celebreren.
Vóór het begin van de paasviering hadden wij de vreugde een nieuwe zuster in de orthodoxe Kerk te verwelkomen, Anita, die uit de handen van onze bisschop het heilig sacrament van de Chrismatie ontving. De dienst van het opnemen van de Epitaphios verliep in het donker; daarna ontstak de bisschop zijn trikirion en kwam elke gelovige met zijn kaars naar voren om die aan te steken. In processie begaven wij ons naar het kerkplein: de gesloten deuren waren versierd met de rode letters XB. Daar verkondigde Mgr Symeon met kracht en vreugde de Opstanding van de Heer.
De liturgie die daarop volgde was bezielend, gebeden in vele talen — Frans, Arabisch, Russisch, Roemeens, Georgisch, Duits, Spaans, Servisch… — een weerspiegeling van de verscheidenheid van onze gemeenschap en van de universaliteit van het Goede Nieuws: de dood is overwonnen, het Leven zegeviert, Christus is opgestaan!
Wij danken voor al deze momenten die wij in gebed en broederschap hebben beleefd en betuigen onze diepe erkentelijkheid aan Mgr Symeon, die niet wilde dat onze gemeenschap het paasfeest zou moeten missen en ervoor koos met spoed naar Angers te reizen. Een zeer hartelijk dank ook aan onze katholieke vrienden, die ons gul ontvangen in de kapel van de Brisepotière. In deze stralende paastijd zijn wij blij samen in verschillende talen te verkondigen: Χριστὸς ἀνέστη! Христос воскресе! Christus is opgestaan…
Parochie