Leven niet als bezitters van de waarheid maar als zoekers van God. Dat is de oproep van metropoliet Georges Khodr van de Libanon, die, sterk door zijn ervaring, pleit voor religieus pluralisme binnen een open samenleving.
Eenzelfde land delen, met respect voor ieders overtuigingen, is dat een utopie geworden? Het Midden-Oosten, met zijn breuklijnen, zou het doen geloven. Georges Khodr, die zijn orthodoxe christendom beleeft te midden van een verscheurd Libanon, blijft echter werken aan de komst van een bevredigde diversiteit.
Tegenover de identitaire benadering van de religie en de verleiding van een machtige Kerk stelt hij de visie van nederige gemeenschappen die openstaan voor het lijden van de buurman. Deze openheid beleeft de metropoliet in het bijzonder in zijn begrip van de moslims, waarbij hij uitnodigt om zonder vooroordelen de lijnen van overeenkomst tussen het christendom en de islam te ontdekken.
De hier verzamelde teksten, in de loop der jaren en naar gelang van de omstandigheden geschreven, roepen op tot innerlijke vernieuwing door een steeds authentiekere ontmoeting met de God die Liefde is. Want alleen zulk een goddelijke liefde kan het zuurdesem worden van de ware Kerk, die haar leden de middelen geeft om te handelen in een pluriforme samenleving en deze te doordrenken met de vrede die van boven komt.
Editie verzorgd door Olga Lossky
Metropoliet Georges Khodr, nu honderd jaar oud, is een belangrijke persoonlijkheid in Libanon en daarbuiten. Als oprichter van de Orthodoxe Jeugdbeweging (MJO) en bisschop van de Libanon heeft hij zich ingezet voor de dialoog met de islam. Als erkend theoloog en auteur van talrijke werken in het Arabisch publiceerde hij onder meer Et si je disais les chemins de l’enfance en L’appel de l’Esprit bij Éditions du Cerf.